Selenium: Voordelen, Dosering, Voedingsbronnen en Maximale Inname

Geïncorporeerd in selenoproteïnen, inclusief glutathionperoxidases en thioredoxinereductases, die antioxidatieve verdediging verzorgen, en de deiodinasen die thyroxine omzetten naar het actieve triiodothyronine. Die schildklierrol is waarom het verschijnt in schildkliermiddelen.

• Tekort corrigeren: ondubbelzinnig waar de inname werkelijk laag is, wat sterk afhangt van het seleen in de regionale bodem.
• Schildklierfunctie: vereist voor de deiodinasen; suppletie vermindert schildklierantistoffen bij auto-immuune thyroiditis in enkele onderzoeken.
• Antioxidatieve verdediging: essentieel voor glutathionperoxidase-activiteit.
• Kankerpreventie: niet ondersteund. SELECT vond geen verlaging van prostaatkanker en rapporteerde een verhoogd risico op ernstige aandoening en type 2-diabetes.

De SELECT-studie randomiseerde 35.533 mannen naar 200 mcg/dag selenomethionine met of zonder vitamine E en werd gestopt na 5,5 jaar; seleen verlaagde het prostaatkankrisico niet en werd geassocieerd met verhoogde ernstige aandoening en type 2-diabetes. De informatieblad van het NIH Office of Dietary Supplements documenteert de bovengrens van 400 mcg en de selenose-drempel erachter.

De RDA is 55 mcg/dag voor volwassenen. Supplementen bevatten doorgaans 100-200 mcg. De toelaatbare bovengrens is 400 mcg/dag, afgeleid door de 800 mcg/dag inname halverig waar selenose verscheen. Twee Braziliaanse noten kunnen meer dan de RDA leveren, dus voedingsbronnen tellen mee naar het totaal.

Selenose bij hoge chronische inname: broos haar en nagels of haaruitval, een knoflookgeur in de adem, maag-darmklachten, huiduitslag, vermoeidheid en prikkelbaarheid. Deze verschenen rond 800 mcg/dag. SELECT rapporteerde ook een niet-significante toename van type 2-diabetesrisico in de seleniumgroep.

Kan de werkzaamheid van enige chemotherapie en radiotherapie verminderen door antioxidatieve activiteit; patiënten met kanker moeten eerst vragen. Additief met andere seliumbronnen, inclusief multivitamines en Braziliaanse noten, wat de gebruikelijke route naar accidenteel teveel is. Statinemand niacinecombinaties hebben in enkele onderzoeken zwakke HDL-reacties aangetoond.